آزاده نامداری متولد آذرماه سال ۱۳۶۳ در کرمانشاه و دانش آموخته رشته مدیریت صنعتی است… **نام آزاده نامداری با برنامه «تازه‌ها» پیوند خورده است. این مجری تلویزیون به مدت بیش از ۴ سال اجرای این برنامه را به عهده داشت و آن را به یکی از آیتم‌های پربیننده برنامه «سیمای خانواده» تبدیل کرد. آزاده نامداری تصمیم گرفته در سال جدید اجرای این برنامه را به فرد دیگری واگذار کند. با او درباره جزییات دلایل این تصمیم و تجربه‌های ۴ساله‌اش هم صحبت شدیم.

پس از ۴ سال اجرا با برنامه «تازه ها»خداحافظی کردید. چرا؟

هر برنامه‌ای که یک روز شروع می‌شود باید یک روز هم تمام شود وگرنه به مرز تکرار می‌رسد. آدم باهوش کسی است که بداند کی بیاید و کی برود. البته برنامه‌ای که ماهیتش اطلاع‌رسانی است، هیچ وقت کهنه نمی‌شود. خبر هیچ وقت کهنه نمی‌شود. ما تیمی بودیم که هر روز خودمان را به روز می‌کردیم.

‌نمی‌توانستید فرم و ساختار برنامه را عوض کنید؟

همه این کار‌ها را کرده بودیم. فصلی و سالی عوض کردیم. اما اساسا حسی به من می‌گفت که باید کم‌کم برنامه را به فرد دیگری بسپارم و بروم و باز در یک فضای دیگری برگردم.

‌ما برنامه‌ای به نام نود داریم که بیش از ۱۰ سال است دارد اجرا می‌شود و جذابیتش را هم از دست نداده است.

اتفاقا من هم همیشه به این مساله فکر می‌کنم. در دفاعیاتم همین را می‌گفتم. من معتقدم یک مجری باید هویت داشته باشد. برنامه نود با عادل فردوسی‌پور معنی دارد. ماه عسل با احسان علیخانی معنی دارد. برنامه من هم با خودم معنا داشت و با هم وصل بودیم. آن برنامه‌ها هفتگی بودند. اما برنامه من روزانه است. احساسم این بود که من باید در یک مقطع زمانی نباشم و از برنامه بروم و بعدها با یک برنامه دیگر برگردم.

‌از تجربه ۴ ساله‌ات در این برنامه بگو. فکر می‌کنی چقدر موفق بودی؟

تازه‌ها یک آیتم بود در دل سینمای خانواده. اما خیلی دیده شد. با این که ساعت پخشش خوب نبود اما خیلی بازخوردهای خوبی داشت. خیلی‌ها معتقدند سیمای خانواده را فقط خانم‌های خانه‌دار می‌بینند. اما من از دیگران هم بازخورد داشتم. من دوست داشتم در دل سیمای خانواده برنامه‌ای بگذاریم که کاملا زنانه نباشد. یعنی اندکی جوان پسندتر و روشنفکرانه‌تر باشد.

‌یکی از ویژگی‌هایت تند صحبت کردن است. خودت سعی کردی به این جنس اجرا برسی؟

صحبت کردن من این طوری است. عمدی تند حرف نمی‌زنم. بعد از یک مدت متوجه شدم که تند صحبت می‌کنم. برای خودم عادی بود. اوایل می‌گفتند بد است. من تمرین کردم که آرام‌تر صحبت کنم. یک هجمه وحشتناکی علیه من بود که چرا این طوری حرف می‌زنی. اما مدیر گروهمان از من حمایت کرد و گفت تو همین طوری خوبی. همین قضیه باعث شد که نتوانم خودم را عوض کنم.

 روی عکسها کلیک کنید تا بزرگتر دیده شوند